«Усiм, хто стварыў на прасвяднай беларускай зямлi першую суверэнную i незалежную дзяржаву, працягвае ствараць яе сучаснае». Мы павiнны ўмацаваць сваю дзяржаўнасць на прынцыпах сумленнасцi i справядлiвасцi i менавiта такой ЗАХАВАЦЬ КРАIНУ для дзяцей i ўнукаў».

Па традыцыi наўрад цi хто ўважлiва слухаў як заўсёды зацягнутую прамову прэзiдэнта. А дарэмна. Пасярод звычайных справаздач аб поспехах сельскай гаспадаркi i прамысловасцi, заклiкаў да захавання мiрнага неба i прызнанняў у адданасцi беларускаму народу не так i лёгка было заўважыць два вельмi сiмвалiчныя сказы. На фоне спроб набыцця беларускай дзяржаўнасцi расiйскiм палiтычным iстэблiшментам за крэдыты, знiжкi на нафту i газ, давялося затаiўшы дыханне чакаць – што далей? Няўжо прабразгае стук малатка і голасна «прададзена» абвесціць беларускую зямлю? Няўжо Крымскі сцэнар толькі ўжо без якога-небудзь супраціву адбудзецца ў Беларусі? А Магілёўская і Гомельская народныя рэспублікі вырастуць з жартаў у жудасную рэчаiснасць?

Часова выдыхнулі … Мяркуючы па ўсім, дзеючае палітычнае кіраўніцтва Беларусі нарэшце адкрыла вочы, блукаючы ў прыступе лунатызму, і выявіла, што з наступным крокам можа зваліцца ў прорву. Мы занадта загуляліся ў добрых суседзяў з «вялікім усходнім братам», які, маўляючы мовай покера, пайшоў all in. Стаўка агучана недвухсэнсоўна – суверэнітэт. Наш з вамі. Пакуль яшчэ крамлёўскія апетыты хаваюцца салодкімі прамовамі аб «паглыбленні інтэграцыі». Але Беларусь згарнула на дарогу ў адзін канец.

На жаль, ўсведамляюць гэта далёка не ўсе «беларусы». Для многіх паглынанне нас Расіяй доўгачаканы і жаданы шлях развіцця падзей. Наіўная, нацыянальна індыферэнтная маса душэўных апатрыдаў са старонак у сацыяльных сетках, на форумах у інтэрнэце, на кухнях уласных кватэр заклікае нас «уз’яднацца з вялікімі ўсходнімі братамі». Прадаючыся за нібыта больш высокі ўзровень жыцця і ўсведамленне прыналежнасці «да багаабранай нацыі».

Беларусы валодаюць дзіўна кароткай гістарычнай памяццю. Мы гатовыя кінуцца лізаць гаспадарскую руку праз хвіліну пасля таго, як гаспадарскі бот выдаў нам штурхяля. Для тых, хто не памятае нашае мінулае далей II сусветнай вайны, правяду экскурс у гісторыю: з ніводнай дзяржавай беларусы столькі не ваявалі, як з улюблёнай Расіяй. Дзесяткі войнаў, сотні канфліктаў, мільёны ахвяр – гэта сапраўдны летапіс беларуска-рускіх адносін. Вайна 1654-1667 гг. Вялікага Княства Літоўскага і Расійскага царства выкасіла больш за палову насельніцтва беларускіх зямель, 1,4 мільёна з 2,7 мільёнаў. Гэта вам не славутыя «кожны чацвёрты» і нават «не кожны трэці». Рускімі салдатамі выразаліся цэлыя беларускія гарады, на голад былі асуджаны тысячы сем’яў. Кацярына II разам з прусакамi знішчыла першую сапраўдную беларускую дзяржаўнасць, а яе пераемнікі знiшчалi нашу мову і культуру, прымусіўшы паверыць у тое, што мы ўсяго толькі «Паўночна-Заходні край». І гэта гаварылася пра зямлю, дзе нарадзіўся ўсходнеславянскі першадрукар, дзе ствараўся правобраз першай канстытуцыі свету, чые ваяры спынялі турэцкія арды пад Венай, ратуючы хрысціянскую цывілізацыю.

Няўжо вы гатовыя прадаць нашую найбагацейшую гістарычныю спадчыну, прамяняць гэта на бесперашкодны доступ на расійскія будоўлі, аддаць перавагу культуры чужой краіны? Няўжо мы сапраўды не вартыя жыць на СВАЁЙ зямлі, мець свой голас, самі выбіраць свой шлях развіцця?

Я часта абвінавачваюся сваімі таварышамі ў русафобстве. Я ж аддаю перавагу зваць свае думкі «аб’ектыўным поглядам на рэчы». Нашы дзяды паміралі не толькі абараняючы СССР ад Гітлера. Дзяды паміралі і абараняючы Вялікае Княства Літоўскае ад пагрозы з усходу. Або гэтыя дзяды не важныя? Я маю поўнае права крытыкаваць знешнюю расійскую палітыку, але пры гэтым я не кажу, што рускія – дрэнны народ. Няма дрэнных народаў і нацый, інакш гэта нацызм. Ёсць дрэнныя людзі і асабліва дрэнныя палітыкі. Якім мала найбуйнейшай у свеце тэрыторыі. Якія перш чым навесці парадак у Алтаі або Туве, што належаць Расii, хочуць навесці парадкі ў суседняй Беларусі. Якія прывыклі купляць сваіх чыноўнікаў дачамі на Рублёўцы, а цяпер хочуць набыць цэлую дзяржаву.

Памятайце тыя, хто выступае за паглынанне Расіяй Беларусі. Наш лёс у такiм выпадку – гэта не ўзровень Масквы ці Санкт-Пецярбурга, гэта ўзровень Майкопа і Чыты. Нас чакаюць не залатыя горы Барвіхi, нас чакаюць татальныя разруха, бездараж, галеча, сурагат, кантрафакт. Хочаце мець дачыненне да вялікага імперскага мінулага Расіі? Вы яго таксама запамятаеце і згубіце, як і мінулае сваёй уласнай краіны. Хочаце, каб вас ведалі ва ўсім свеце? Будуць ведаць. З дзяцінства, таму што вашай новай нацыяй стануць палохаць дзяцей на Захадзе. Ну і вядома вы хочаце моцную армію, ядзернае ўзбраенне, найноўшыя тэхналогіі. Вось гэта дакладна будзе ў багацці. Калі нашу краіну ператвораць у фарпост супраць НАТА, паточаны варонкамі ад выпрабаванняў «найноўшага ўзбраення».

Не хачу скончваць артыкул словамi «выбіраць вам». Не варта. Не веру ў адэкватнасць выбара народа, запамятаўшага сваё мінулае і які думае толькі страўнікам і кішэняй. Пакіньце магчымасць выбару сапраўдным беларусам, у якіх гэты кавалачак зямлі адзіны на свеце. Тыя, хто не згодны, вам ёсць куды ісці. Расія велізарная, месца знойдзецца кожнаму. А мы будзем будаваць сваю будучыню самі.

 

 

«Всем, кто создал на благодатной белорусской земле первое суверенное и независимое государство, продолжает творить его настоящее. Мы должны укрепить свою государственность на принципах честности и справедливости и именно такой СОХРАНИТЬ СТРАНУ для детей и внуков».

По традиции вряд ли кто-то внимательно слушал как всегда затянутое выступление президента. А зря. Посреди обычных отчетов об успехах сельского хозяйства и промышленности, призывов к сохранению мирного неба и признаниях в преданности белорусскому народу не так и легко было заметить очень символичные предложения. На фоне попыток приобретения белорусской государственности российским политическим истеблишментом за кредиты, скидки на нефть и газ, довелось, затаив дыхание, ждать – что дальше? Неужели прозвучит стук молотка и звучное «продано» огласит белорусскую землю? Неужели Крымский сценарий только уже без какого бы то ни было сопротивления произойдет в Беларуси? А Могилевская и Гомельская народные республики вырастут из шуток в ужасную действительность?

Временно выдохнули… Судя по всему, действующее политическое руководство Беларуси наконец-то открыло глаза, блуждая в приступе лунатизма, и обнаружило, что со следующим шагом может свалиться в пропасть. Мы слишком заигрались в хороших соседей с «большим восточным братом», который, выражаясь языком покера, пошёл all in. Ставка озвучена недвусмысленно – суверенитет. Наш с вами. Пока ещё кремлевские аппетиты скрываются сладкими речами об «углублении интеграции». Но Беларусь свернула на дорогу в один конец.

К сожалению, осознают это далеко не все «белорусы». Для многих проглатывание нас Россией долгожданный и желаемый путь развития событий. Наивная, национально индифферентная масса душевных апатридов со страниц в социальных сетях, на форумах в интернете, на кухнях собственных квартир призывает нас «воссоединиться с восточными братьями». Продаваясь за будто бы более высокий уровень жизни и осознание принадлежности к «богоизбранной нации».

Белорусы обладают удивительно короткой исторической памятью. Мы готовы броситься лизать хозяйскую руку через минуту после того, как хозяйский сапог выдал нам пинка. Для тех, кто не помнит наше прошлое дальше II мировой войны, проведу экскурс в историю: ни с одним государством белорусы столько не воевали, как с обожаемой Россией. Десятки войн, сотни конфликтов, миллионы жертв – это подлинная летопись белорусско-русских отношений. Война 1654-1667 гг. Великого Княжества Литовского и Российского царства выкосила более половины населения белорусских земель, 1,4 миллиона из 2,7 миллионов. Это вам не пресловутые «каждый четвертый» и даже «не каждый третий». Русскими солдатами вырезались целые белорусские города, на голод обрекались тысячи семей. Екатерина II вместе с пруссаками уничтожила поистине первую белорусскую государственность, а её преемники вытравливали наш язык и культуру, заставив поверить в то, что мы всего лишь «Северо-Западный край». И это про землю, где родился восточнославянский первопечатник, где создавался прообраз первой конституции мира, чьи воины останавливали турецкие орды под Веной, спасая христианскую цивилизацию.

Неужели вы готовы продать наше богатейшее историческое наследие, променять это за беспрепятственный доступ на российские стройки, предпочесть этому культуру чужой страны? Неужели мы действительно не достойны жить на СВОЕЙ земле, иметь свой голос, сами выбирать свой путь развития?

Я часто обвиняюсь своими товарищами в русофобстве. Я же предпочитаю называть свои мысли «объективным взглядом на вещи». Наши деды умирали не только защищая СССР от Гитлера. Деды умирали и защищая Великое Княжество Литовское от угрозы с востока. Или эти деды не важны? Я имею полное право критиковать внешнюю российскую политику, но при этом я не говорю, что русские – плохой народ. Нет плохих народов и наций, иначе это нацизм. Есть плохие люди и в особенности плохие политики. Которым мало крупнейшей в мире территории. Которые прежде чем навести порядок в принадлежащих России Алтае или Туве, хотят навести порядки в соседней Беларуси. Которые привыкли покупать своих чиновников дачами на Рублевке, а теперь хотят купить целое государство.

Запомните, ратующие за поглощение Россией Беларуси. Наш удел в таком случае – это не уровень Москвы или Санкт-Петербурга, это уровень Майкопа и Читы. Нас ждут не золотые горы Барвихи, нас ждут тотальные разруха, бездорожье, нищета, суррогат, контрафакт. Хотите быть причастными к великому имперскому прошлому России? Вы его также забудете и погубите, как и прошлое своей собственной страны. Хотите, чтобы вас знали во всем мире? Будут знать. С детства, потому что вашей новой нацией станут пугать детей на Западе. Ну и конечно вы хотите сильную армию, ядерное вооружение, новейшие технологии. Вот это точно будет в изобилии. Когда нашу страну превратят в форпост против НАТО, изрытый воронками от испытаний «новейшего вооружения».

Не хочу заканчивать статью словами «выбирать вам». Не стоит. Не верю в адекватность выбора народа, забывшего своё прошлое и думающего лишь желудком и карманом. Оставьте возможность выбора настоящим белорусам, у которых этот клочок земли единственный на свете. Те, кто не согласен, вам есть куда идти. Россия огромна, место найдется каждому. А мы будем строить своё будущее сами.

Изображение The Kiev Times (http://thekievtimes.ua)

 

 

Iгар Нiкiцiн

Намеснiк старшынi

РГМА «Грамадзянскi Форум»

Pin It on Pinterest